logo
ENG



რეალური ადამიანები რეალურ შიშში - საზღვრისპირა სოფლები, სადაც ოკუპაცია ყველაზე მეტად იგრძნობა

19 ივლ 202021:55
3 წუთის საკითხავი
 

ამ დროისთვის რამდენიმე საქართველოს მოქალაქე ცხინვალის იზოლატორშია.   

გატაცებულების ოჯახის წევრებმა ოკუპაციის შესახებ დღეს თბილისში საგარეო საქმეთა სამიმინისტროს შეახსენეს. 11 ივლისს გატაცებული ზაზა გახელაძის ოჯახის წევრები თბილისში ჩამოვიდნენ და აქცია გამართეს. მათ გვერდით იდგა  ექიმი ვაჟა გაფრინდაშვილი, რომელიც ოკუპაციასთან ბრძოლის ერთერთ სიმბოლოდ იქცა.   

გასულ წელს, სოფელ ჩორჩანასთან განვითარებული მოვლენების შემდეგ,  ქართველი ჟურნალისტებისთვის ფაქტობრივად შეუძლებელი გახდა საოკუპაციო ხაზთან მიახლოება. 2019 წელს სოფელ წნელისთან ქართულმა მხარემ პოლიციის საგუშაგოს აშენება დაიწყო, რაზეც ოკუპირებული ცხინვალის დეფაქტო რეჟიმს ხისტი რეაქცია ჰქონდა. მათ ქართულ მხარეს ულტიმატუმი წაუყენეს, რომ თუ ამ ადგილას საგუშაგოს ააშენებდნენ, მათ შესაბამისი რეაგირება ექნებოდათ. ამის შემდეგ ბევრი დრო გავიდა, საგუშაგოც აშენდა. დე ფაქტო რეჟიმმა საპასუხოდ ჯერ-ჯერობით არაფერი გააკეთა, იმას თუ არ ჩავთვლით, რომ ქართული მიწებიდან ადამიანებს იტაცებენ. 

სოფელ ზარდიანთკარში ჯი პი ეს-ის გარეშე გადაადგილება საშიშია, რადგან აქ ე.წ საზღვარი ძალიან ახლოსაა. არც მავთულხლართებია და არც სხვა ნიშნები - ამიტომ შეიძლება უბრალოდ გადაკვეთო წარმოსახვითი ხაზი და ოკუპანტებიც იქვე გაჩნდებიან.

თაზიაშვილების ოჯახი, საოკუპაციო ხაზიდან სულ რამდენიმე ნაბიჯში ცხოვრობს. აქვეა ქართული ბლოკ პოსტი და რუსული საგუშაგოებიც, რომელიც სახლის აივნიდან კარგად მოჩანს. სოფელში მცხოვრები ერთადერთი ბავშვი, 8 წლის საბა, ომს ვერ შეესწრო, თუმცა კარგად იცის, რომ აქვე ახლოს რუსები დგანან.

სწორედ სოფელი ზარდიანთკარიდან  21 ნოემბერს რუსმა ჯარისკაცებმა გენადი ბესტაევი ე.წ საზღვრის დარღვევის ბრალდებით დააკავეს. ის ჯერ კიდევ ცხინვალის იზოლატორშია.

 

 

 

 

 

 

 


close დახურვა